Πολλές φορές τα παιχνίδια δεν τα κρίνουν μόνο όσοι μπαίνουν στο παρκέ, αλλά και όσοι έμειναν στο σπίτι τους. Η αυστριακή αποστολή που κατεβαίνει στη Λεμεσό είναι η ζωντανή απόδειξη. Στα χαρτιά παραμένει μια ομάδα με ποιότητα και με έναν παίκτη που μπορεί μόνος του να καθορίσει σαράντα λεπτά. Στην πράξη, όμως, φτάνει στην Κύπρο με το ψηλότερο δωμάτιο του σπιτιού… κλειδωμένο.
Η λίστα άλλαξε στο παρά πέντε
Η αποστολή που κυκλοφορεί δεν είναι αυτή που εμφανιζόταν αρχικά. Στις 19 Αυγούστου η αυστριακή ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι ο Daniel Köppel δεν αποκαταστάθηκε πλήρως από το πρόβλημα στο αριστερό του γόνατο και τη θέση του πήρε ο Erik Dietz. Υπάρχει και μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να προσπεραστεί: οι παίκτες είναι δεκατρείς, ενώ στο φύλλο αγώνα δηλώνονται μέχρι δώδεκα. Ο Naglic έχει, δηλαδή, ακόμη μία απόφαση να πάρει πριν το τζάμπολ, και η απόφαση αυτή θα μας πει πολλά για το πώς σκοπεύει να παίξει.
Η απουσία που αλλάζει ολόκληρο το πλάνο
Ο Jakob Pöltl δεν πήρε άδεια από τους Toronto Raptors. Δεν είναι απλώς «ένας καλός παίκτης που λείπει». Είναι ο παίκτης που θα υποχρέωνε την Κύπρο να σχεδιάσει ολόκληρη την άμυνά της γύρω από ένα και μόνο πρόσωπο.
Και δεν είναι μόνος του στη λίστα των απόντων. Λείπουν επίσης οι Luka Brajkovic και Marvin Ogunsipe, ενώ εκτός μένει και ο Sylven Landesberg λόγω τραυματισμού. Ο ίδιος ο Naglic παραδέχθηκε δημόσια ότι η Αυστρία είναι περιορισμένη στη ρακέτα χωρίς Pöltl, Brajkovic και Ogunsipe. Όταν ο προπονητής της αντιπάλου το λέει με τόση καθαρότητα, δεν χρειάζεται να το ψάξουμε κι εμείς πολύ.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επιλογές κοντά στο καλάθι περιορίζονται στους Kapic, Mbemba και στον πολύ νεαρό Dietz. Καμία από αυτές δεν είναι επιλογή που τρομάζει. Καμία τους, όμως, δεν είναι και δώρο.
Bogic Vujosevic: ο εγκέφαλος που πρέπει να κουραστεί
Αν υπάρχει ένα όνομα που πρέπει να επαναληφθεί πενήντα φορές στο προπονητικό μπρίφινγκ, είναι αυτό. Ο Vujosevic είναι 34 ετών, 1,92, και έχει τη σπάνια ικανότητα να είναι ταυτόχρονα ο βασικός δημιουργός και ο βασικός σκόρερ της ομάδας του.
Στα τέσσερα παιχνίδια της τελευταίας προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου μέτρησε 19,8 πόντους, 6,3 ριμπάουντ, 7,0 ασίστ και 81,1% στις βολές. Τα επιμέρους ματς είναι ακόμη πιο εύγλωττα: 14 πόντοι και 6 ασίστ με την Πολωνία, 27 πόντοι και 8 ριμπάουντ με τη Λετονία, 23 πόντοι και 6 ασίστ με την Ολλανδία και, στο δεύτερο παιχνίδι με τους Ολλανδούς, 15 πόντοι, 9 ριμπάουντ και 13 ασίστ.
Το τελευταίο νούμερο είναι και η μεγαλύτερη παγίδα. Μια άμυνα που θα ασχοληθεί αποκλειστικά με το πόσους πόντους θα βάλει, κινδυνεύει να χάσει το παιχνίδι από τις πάσες του. Το ζητούμενο δεν είναι να τον μηδενίσεις αφού δεν μηδενίζονται τέτοιοι παίκτες. Το ζητούμενο είναι να του αφαιρέσεις την πρώτη διείσδυση, να κλείσεις τη διαγώνιο προς την αδύνατη πλευρά και να τον αναγκάσεις σε δύσκολα προσωπικά τελειώματα. Προσωπικά πιστεύω πως είναι καλύτερα να έχεις έναν Vujosevic που παλεύει για τους πόντους του παρά έναν Vujosevic που διευθύνει ορχήστρα…
Erol Ersek: η τιμωρία της υπερβολικής βοήθειας
Εδώ ακριβώς κρύβεται η δεύτερη παγίδα. Κάθε φορά που η άμυνα γέρνει προς τον Vujosevic, κάποιος μένει ελεύθερος. Και συνήθως αυτός ο κάποιος λέγεται Erol Ersek.
Είναι 27 ετών, 1,95, αγωνίζεται στη Heidelberg στη Γερμανία, και στα τέσσερα παιχνίδια των προκριματικών είχε 13,0 πόντους με 35,5% στο τρίποντο. Απέναντι στην Πολωνία σκόραρε 19 πόντους με 5/7 τρίποντα. Η γερμανική ομάδα τον ανανέωσε για τη νέα σεζόν χαρακτηρίζοντάς τον καθαρά ως σουτέρ υψηλού επιπέδου.
Η φόρμουλα, λοιπόν, είναι απλή στη διατύπωση και δύσκολη στην εκτέλεση: ο Vujosevic δημιουργεί, ο Ersek ανοίγει το γήπεδο. Η κυπριακή άμυνα καλείται να λύσει και τα δύο προβλήματα ταυτόχρονα, χωρίς να θυσιάσει το ένα για το άλλο.
Kapic και Mbemba: οι δύο διαφορετικές δυνάμεις κοντά στο καλάθι
Ο Nordin Kapic είναι το πιο ενδιαφέρον πρόσωπο της αποστολής μετά τους δύο περιφερειακούς. Μόλις 22 ετών και 2,03, στην πρώτη του παρουσία με την Ανδρών τον Ιούλιο μέτρησε 9 πόντους και 5 ριμπάουντ με την Πολωνία και 19 πόντους με 6 ριμπάουντ με τη Λετονία, με μέσο όρο 14 πόντων και 5,5 ριμπάουντ. Η ίδια η FIBA τον συμπεριέλαβε στους ανερχόμενους παίκτες του παραθύρου, τονίζοντας τη δύναμη, την επαφή και την ικανότητά του να τελειώνει κοντά στο καλάθι. Και για όσους θέλουν προϊστορία: το 2023, στο Ευρωπαϊκό U20 Β κατηγορίας, είχε 19,6 πόντους και 14 ριμπάουντ ανά αγώνα. Δεν είναι Pöltl. Αλλά ούτε ένας τυχαίος νεαρός που βρέθηκε στη λίστα για να συμπληρώσει τα κενά.
Ο Rashaan Mbemba είναι άλλο είδος προβλήματος. Περίπου 2,01 αλλά 113 κιλά, παίκτης του Colorado State, επέστρεψε στην Εθνική σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τις προηγούμενες συμμετοχές του. Την περασμένη πανεπιστημιακή σεζόν συγκέντρωσε 170 πόντους και 77 ριμπάουντ σε 21 αγώνες, με ποσοστό κοντά στο 60% εντός πεδιάς. Ο ρόλος του γράφεται σε πέντε λέξεις: σώμα, screens, ριμπάουντ, επαφή, τελειώματα. Δεν είναι ο τύπος που αφήνεις να πάρει βαθιά θέση και μετά να ψάχνεις για λύσεις.
Erik Dietz: 2,10 και δύο συμμετοχές
Ο 18χρονος Dietz είναι ένα από τα σοβαρά αυστριακά prospects, έχει περάσει από τα NBA Academy Games στην Ατλάντα και έκανε το ντεμπούτο του τον Ιούλιο. Έχει, όμως, μόλις δύο διεθνείς συμμετοχές.
Αύριο δεν μας αφορά το μέλλον του. Μας αφορά ότι ένας 18χρονος ίσως χρειαστεί να παίξει ουσιαστικά λεπτά σε επίσημο παιχνίδι εκτός έδρας, μέσα σε (ελπίζουμε) γεμάτο γήπεδο. Αν μπει, η Κύπρος οφείλει να τον βάλει αμέσως σε αποφάσεις: αλλαγές κατεύθυνσης, παιχνίδι με την μπάλα, συνεχόμενα screens και προσπάθεια να φορτωθεί γρήγορα με φάουλ. Η εμπειρία είναι το μόνο πράγμα που δεν προλαβαίνεις να αποκτήσεις μέσα σε σαράντα λεπτά.
Και μια τρίτη περιφερειακή απειλή
Ο Timo Lanmüller, 25 ετών, με νέα στέγη τη Vechta, είχε μέσο όρο μόλις 5,5 πόντων στα τελευταία προκριματικά. Στα δύο παιχνίδια με την Ολλανδία, όμως, μέτρησε 9 πόντους με 3/5 τρίποντα και 11 πόντους με 3/4 τρίποντα. Μεταφρασμένο: υπάρχει αρκετό σουτ στην αυστριακή περιφέρεια ώστε η Κύπρος να μην μπορεί απλώς να κλείσει τη ρακέτα και να ελπίζει.
Το 107-72 δεν λέει την αλήθεια
Η Αυστρία ηττήθηκε στο τελευταίο της φιλικό από την Ουγγαρία με 107-72. Ακούγεται καταστροφικό, και θα ήταν βολικό να το χρησιμοποιήσουμε ως απόδειξη ότι η αντίπαλος καταρρέει.
Δεν είναι έτσι. Το παιχνίδι έγινε χωρίς δύο guards, ενώ η αυστριακή ομοσπονδία τόνισε ότι από τη Δευτέρα δούλευε πλέον με πλήρη σύνθεση. Το σκορ είναι χρήσιμο ως ένδειξη ότι αυτή η Αυστρία δεν είναι άτρωτη. Δεν είναι, όμως, σοβαρή βάση πρόβλεψης. Όποιος πάει στο γήπεδο περιμένοντας την ομάδα που έφαγε 107 πόντους, κινδυνεύει να βρει άλλη ομάδα απέναντί του.
Πού μπορεί να χτυπήσει η Κύπρος
Τέσσερα σημεία, με σειρά σημασίας.
Στη ρακέτα και στα φάουλ. Kapic, Mbemba και Dietz πρέπει να αμυνθούν ξανά και ξανά, κατοχή με κατοχή, μέχρι το φύλλο αγώνα να αρχίσει να γεμίζει.
Στο transition. Απέναντι στην Ελλάδα η Κύπρος έδειξε ότι μπορεί να παίξει με ενέργεια: προηγήθηκε 21-17 στο πρώτο δεκάλεπτο, επέστρεψε αρκετές φορές όταν η Ελλάδα ξέφυγε και έχασε τελικά μόλις με 82-75.
Στην πίεση πάνω στον Vujosevic. Όχι απαραίτητα για κλέψιμο. Για να δουλεύει σε κάθε κατοχή, ώστε στο τέταρτο δεκάλεπτο τα πόδια ενός 34χρονου να θυμηθούν την ταυτότητά τους.
Στο επιθετικό ριμπάουντ. Χωρίς Pöltl, Brajkovic και Ogunsipe, η Αυστρία δεν έχει τη σωματική επιβολή που θα είχε σε πλήρη σύνθεση.
Η εκτίμηση
Θα ήταν λάθος να παρουσιάσουμε την Αυστρία ως ξεκάθαρα ανώτερη ομάδα που έρχεται στη Λεμεσό και ότι η Κύπρος χρειάζεται υπέρβαση για να την κερδίσει. Η πλήρης Αυστρία θα ήταν πράγματι άλλη υπόθεση. Αυτή η Αυστρία είναι ομάδα που η Κύπρος μπορεί και θέλουμε να κερδίσει.
Όμως παραμένει επικίνδυνη, γιατί διαθέτει τον καλύτερο καθαρό δημιουργό του αγώνα, δύο σουτέρ που τιμωρούν και δύο δυνατά σώματα στο τέσσερα. Ακόμα και αν της λείπει το πραγματικό βάθος και η ποιότητα στη θέση 5, η Κύπρος θα χρειαστεί να κάνει πολλά πράγματα καλά στον αγωνιστικό χώρο. Πρέπει να περιορίσει τη δημιουργία του Vujosevic χωρίς να παραχωρήσει ελεύθερα τρίποντα στον Ersek και να πάει το παιχνίδι στις τελευταίες κατοχές. Και εκεί, μέσα στο δικό της γήπεδο, δεν φοβάται κανέναν.
Τρεις λέξεις, λοιπόν, για το αυριανό βράδυ: Vujosevic, ρακέτα, τρίποντο. Αν η Κύπρος τις σεβαστεί και τις τρεις, δεν θα παίξει για μόνο για την καλή εμφάνιση. Θα παίξει για τη νίκη!
