ΑρχικήEUROLEAGUEΑπό το -28 στη νίκη: Πώς ο Ολυμπιακός γύρισε το παιχνίδι στη...

Από το -28 στη νίκη: Πώς ο Ολυμπιακός γύρισε το παιχνίδι στη Βαλένθια

Ο Ολυμπιακός έχανε 62-34 στο 22ο λεπτό στη Roig Arena, αλλά νίκησε τη Βαλένθια 102-97 στην παράταση, ισοφαρίζοντας τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία της EuroLeague. Το έκανε με 7/26 τρίποντα και χωρίς τον Γιώργο Μπαρτζώκα στον πάγκο για τα τελευταία 13 λεπτά. Ο τρόπος της ανατροπής έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το ίδιο το ρεκόρ.

Το τρίποντο του Αρμόνι Μπρουκς τράνταξε το διχτυάκι και ο πίνακας έγραψε 62-34. Είναι η στιγμή που σε κάθε γήπεδο του κόσμου οι μισοί στην κερκίδα σκέφτονται ήδη να φύγουν πιο γρήγορα για να αποφύγουν την κίνηση και οι άλλοι μισοί στοιχηματίζουν αν η διαφορά θα φτάσει τους 30.

Η Βαλένθια, αήττητη μέχρι το χθεσινό παιχνίδι στο 4-0, είχε κάνει τον πρωταθλητή Ευρώπης να μοιάζει με καλεσμένο που μπήκε σε… λάθος γάμο και δεν ήξερε σε ποιο τραπέζι να κάτσει. Λιγότερα από 18 λεπτά αγωνιστικού χρόνου αργότερα, ο Ολυμπιακός προηγούνταν 88-86. Στην παράταση ολοκλήρωσε τη δουλειά…

Πενήντα εννέα πόντοι και ένα λάθος

Το πρώτο ημίχρονο των γηπεδούχων ήταν μάθημα. Η πρώτη περίοδος έληξε 31-17, η δεύτερη 28-17, και ένα τρίποντο του TJ Σορτς πάνω στην κόρνα έγραψε το 59-34. Οι παίκτες του Τσάβι Άλμπερ μπήκαν στα αποδυτήρια με ένα μόνο λάθος σε είκοσι λεπτά. Ένα!

Ο Εβάν Φουρνιέ, ο άνθρωπος που θα γύριζε το ματς, είχε μηδέν πόντους σε εκείνο το σημείο. Μετά το τέλος χαρακτήρισε το πρώτο μέρος «ντροπή», βάζοντας μπροστά ένα επίθετο που δεν… γράφεται. Είχε δίκιο. Και για τα δύο.

Κατοχή με κατοχή

Η πρώτη απάντηση στο 62-34 ήρθε από τη ρακέτα: επιθετικό ριμπάουντ του Νίκολα Μιλουτίνοφ, καλάθι και φάουλ. Ακολούθησε τρίποντο του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ και ένα κλέψιμο του Σάσα Βεζένκοφ που έγινε καλάθι του Τάισον Γουόρντ. Ένα 8-0 για το 62-42 και λίγο αργότερα ένα 10-0 για το 66-52.

«Δεν παίξαμε για να σκοράρουμε, αλλά παίξαμε απλώς κατοχή με κατοχή», εξήγησε ο Φουρνιέ. Ο Ζαν Μοντέρο απέδωσε τη στροφή στην άμυνα, αυτή που, όπως είπε, γυρίζει πάντα τα παιχνίδια για την ομάδα του. Από την άλλη πλευρά, ο Άλμπερ στάθηκε στις αλλαγές (switch) της άμυνας των Πειραιωτών και σε έναν αντίπαλο που έκανε «μεγάλο σωματικό βήμα μπροστά».

Το αποτέλεσμα φαίνεται στα δεκάλεπτα. Η Βαλένθια, που είχε 59 πόντους στο ημίχρονο, έβαλε 12 στην τρίτη περίοδο και 19 στην τέταρτη. Η επίθεση που δούλευε σαν ελβετικό ρολόι έγινε ξαφνικά ρολόι από… πάγκο λαϊκής: έδειχνε την ώρα, αλλά όχι τη σωστή. Από το 62-34 μέχρι το τέλος της τρίτης περιόδου ο Ολυμπιακός έκανε επιμέρους 25-9 και το 71-59 έπαψε να μοιάζει απαγορευτικό.

Φασολάδα, όχι σουφλέ

Όταν μια ομάδα γυρίζει 28 πόντους, ψάχνεις στο box score να δεις τα τρίποντα. Στο συγκεκριμένο ματς όμως δεν θα βρεις κάτι ιδιαίτερο. Ο Ολυμπιακός τελείωσε με 7/26 (27%), η Βαλένθια με 12/35. Η ομάδα της ανατροπής έβαλε πέντε τρίποντα λιγότερα από την ομάδα που την υπέστη.

Η διαφορά κρύβεται αλλού: 27/46 δίποντα (59%) έναντι 21/38, βολές 27/29 (93%) έναντι 19/25, και κυρίως ριμπάουντ 47-32, με 14 επιθετικά απέναντι σε 8. Ο Ολυμπιακός έκανε μάλιστα περισσότερα λάθη (15 έναντι 12) και μοίρασε λιγότερες ασίστ (21 έναντι 24). Το μπάσκετ του δεν ήταν πιο όμορφο, ήταν πιο κοντά στο καλάθι, με δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες σε κατοχές που αλλιώς θα τελείωναν στο πρώτο άστοχο σουτ.

Δεν ήταν σουφλέ που φουσκώνει στον φούρνο και πέφτει μόλις ανοίξεις την πόρτα. Ήταν φασολάδα: απλά υλικά, πολλή ώρα στη φωτιά, και χορταστική στο τέλος. Σε ματς που κρίθηκε στους πέντε πόντους, οι μόλις δύο χαμένες βολές σε 29 προσπάθειες μετρούν όσο ένα ολόκληρο σερί.

Χωρίς τον Μπαρτζώκα στον πάγκο

Στο 32ο λεπτό ο Γιώργος Μπαρτζώκας πήρε δεύτερη τεχνική ποινή και είδε τη συνέχεια από τα αποδυτήρια. Τον πάγκο ανέλαβε ο βοηθός του, Χρήστος Παππάς, που μίλησε αργότερα για «καταστροφικό πρώτο μέρος». Η εύκολη ερμηνεία λέει ότι η αποβολή «ξύπνησε» την ομάδα. Ο Ολυμπιακός, όμως, είχε ξυπνήσει ήδη από την τρίτη περίοδο. Αυτό που φάνηκε ήταν η αυτονομία μιας έμπειρης ομάδας, με τον Κώστα Παπανικολάου να κρατά τον ρυθμό στο παρκέ.

Πέντε λεπτά πριν από τη λήξη η Βαλένθια προηγούνταν ακόμη με οκτώ. Ο Εντζάι έκανε το 83-82 στα 3:08, ο Μιλουτίνοφ έδωσε το πρώτο προβάδισμα (84-83) στα 2:32 και ο Εντζάι ξανά το 88-86 στα 1:13. Ο Σορτς ισοφάρισε σε 90-90 και ο Μοντέρο αστόχησε στην τελευταία επίθεση της κανονικής διάρκειας.

Στην παράταση η Βαλένθια σούταρε 0/4 εντός πεδιάς. Ο Μοντέρο έκανε το 98-95 και χρειάστηκε και ένα replay (κάθε θρίλερ έχει το δικό του). Οι διαιτητές είχαν δείξει λήξη του χρόνου επίθεσης, είδαν ότι η μπάλα είχε ακουμπήσει στο στεφάνι και έδωσαν την κατοχή στον Ολυμπιακό. Ο Φουρνιέ σφράγισε το 102-97 από τη γραμμή των βολών.

Ο προφήτης στην παλιά του πατρίδα

Ο Μοντέρο επέστρεφε στη Βαλένθια λίγους μήνες μετά τη μετακόμισή του στον Πειραιά. Ο κόσμος τον χειροκρότησε στην παρουσίαση και εκείνος απάντησε με 26 πόντους, 8/12 σουτ και 35 PIR. «Ένιωθα περίεργα που επέστρεψα σπίτι μου», παραδέχθηκε μετά. Το «ουδείς προφήτης εν τη πατρίδι αυτού» ισχύει, εκτός αν ο προφήτης φοράει πλέον άλλη φανέλα.

Ο Φουρνιέ, με μηδέν πόντους στο ημίχρονο, τελείωσε με 23, παίζοντας κάθε λεπτό του δεύτερου μέρους και της παράτασης. Ένας 23χρονος και ένας 33χρονος, με δέκα χρόνια διαφορά, μοιράστηκαν το τιμόνι μιας ομάδας που είχε μείνει χωρίς οδηγό στον πάγκο.

Η μέρα της μαρμότας

Μόνο μία ομάδα είχε γυρίσει -28 στη EuroLeague πριν από τον Ολυμπιακό. Η Πρόκομ, στις 13 Δεκεμβρίου 2012, στην έδρα της Σιένα, με 95-88 στην παράταση. Με μια διαφορά: η πολωνική ομάδα ήταν ήδη εκτός συνέχειας και έπαιζε για την τιμή της στο τελευταίο ματς του ομίλου. Ο Ολυμπιακός το έκανε ως πρωταθλητής, απέναντι σε αήττητο αντίπαλο, σε ματς κορυφής.

Αμέσως από κάτω βρίσκονται το -27 της Ζαλγκίρις στο Μιλάνο το 2024 και το -27 της Παρτιζάν απέναντι στη Χάποελ Τελ Αβίβ τον Ιανουάριο του 2026. Και εδώ κρύβεται μια λεπτομέρεια βγαλμένη από την ταινία «Η μέρα της μαρμότας»: στην Αρμάνι που κατέρρευσε απέναντι στη Ζαλγκίρις έπαιζαν ο Νίκολα Μίροτιτς και ο Αρμόνι Μπρουκς. Στη Βαλένθια του -28 έπαιζαν… ξανά ο Μίροτιτς, με 19 πόντους, και ο Μπρουκς, ο ίδιος που έβαλε το τρίποντο του 62-34. Δύο από τις μεγαλύτερες ανατροπές της διοργάνωσης, και οι δυο τους στη λάθος πλευρά του ταμπλό.

Ο Ολυμπιακός έχει αντίθετα καλές αναμνήσεις από τέτοιες βραδιές. Στον τελικό του 2012 στην Κωνσταντινούπολη έχανε 53-34 από την ΤΣΣΚΑ προς το τέλος της τρίτης περιόδου και πήρε τον τίτλο με το καλάθι του Πρίντεζη. Η παροιμία λέει ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Ο Ολυμπιακός έχει την κακή συνήθεια να τη διαψεύδει… (κακή για τους αντιπάλους του).

Το βάρος που άλλαξε πλευρά

«Ποτέ δεν μπορούμε να αρχίσουμε να παίζουμε σκεπτόμενοι να προστατέψουμε ένα προβάδισμα», είπε ο Άλμπερ. Οι παλιοί το έλεγαν πιο σύντομα: μη λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο. Η Βαλένθια το ήξερε καλύτερα από τον καθένα, αφού δύο εβδομάδες νωρίτερα είχε γυρίσει η ίδια ένα -18 στην έδρα της Βιλερμπάν.

Στο -28 ο Ολυμπιακός δεν είχε τίποτε να χάσει. Όσο η διαφορά μίκραινε, η Βαλένθια είχε 28 πόντους να θυμάται. Στο τέλος τους θυμήθηκε όλους.

Ο Ολυμπιακός φεύγει με 4-1, ισόβαθμος με τη Βαλένθια, και με μια θέση δίπλα στην Πρόκομ στα βιβλία. Το πιο χρήσιμο, όμως, δεν γράφεται στα βιβλία. Την επόμενη φορά που μια ομάδα στην Κύπρο, από τους άνδρες μέχρι τα Κ14, θα βρεθεί πίσω με είκοσι, ο προπονητής δεν χρειάζεται να της ζητήσει θαύμα. Αρκεί να της δείξει το επιθετικό ριμπάουντ του Μιλουτίνοφ στο 62-34. Ένα καλάθι, μία βολή και μετά η επόμενη κατοχή. Κατοχή με κατοχή… μέχρι να γυρίσει το ταμπλό.

Enjoyed this article? Show your support and help fund more independent basketball reporting, analysis and commentary.

Must Read