Μετά την επιστολή της Μακάμπι στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, κο Νίκο Χριστοδουλίδη, και η Χάποελ Ιερουσαλήμ κοιτάζει προς την Κύπρο. Αυτό δεν σημαίνει πως το «όχι» του 2025, έγινε «ναι» το 2026…
Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία». Ολυμπιακός και Μακάμπι Τελ Αβίβ κλείνουν το τουρνουά «Νεόφυτος Χανδριώτης» μπροστά σε κατάμεστη κερκίδα. Ο κόσμος είχε εξαντλήσει όλα τα εισιτήρια για όλα τα παιχνίδια, τόσο που τα εκδοτήρια δεν χρειάστηκε καν να ανοίξουν. Για τους περισσότερους ήταν η τελευταία πρόβα πριν από τη σεζόν. Για κάποιους άλλους, με κοστούμι και ακουστικό στο αυτί, ήταν κάτι διαφορετικό: ένα… τεστ!
Εννιά μέρες αργότερα, το τεστ μετατράπηκε σε επιστολή. Η Μακάμπι ζήτησε επίσημα από την Κύπρο να φιλοξενήσει τα εντός έδρας παιχνίδια της στη EuroLeague, με επιστολή προς τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, ενώ η κυβέρνηση αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες επικαλούμενη λόγους ασφαλείας. Ούτε ναι, ούτε όχι. Κυπριακή άμυνα: κλείνεις στη ρακέτα και περιμένεις να δεις ποιος θα σουτάρει πρώτος…
Ο πειρασμός για τίτλο του τύπου «Η EuroLeague έρχεται στην Κύπρο» είναι μεγάλος. Μόνο που τον ίδιο τίτλο θα μπορούσε να τον είχε γράψει κάποιος και τον Ιούνιο του 2025. Και θα τον έσβηνε λίγες μέρες μετά…
Ένα «όχι» με υπογραφή της Αστυνομίας
Ας θυμηθούμε πώς έγιναν τα πράγματα τότε. Σύμφωνα με το ισραηλινό One.co.il, η κυπριακή κυβέρνηση ενημέρωσε τον πρέσβη του Ισραήλ Όρεν Ανόλικ ότι δεν θα επιτρέψει σε ισραηλινές ομάδες να δίνουν εντός έδρας αγώνες στο νησί, λόγω ανησυχιών ασφαλείας. Η Αστυνομία δήλωνε ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των αγώνων και δεν ήταν διατεθειμένη να σηκώσει το επιχειρησιακό βάρος αναμετρήσεων υψηλού ρίσκου. Η Μακάμπι είχε προτείνει να έρχονται οι οπαδοί με πτήσεις αυθημερόν και να φεύγουν το ίδιο βράδυ. Δεν έπεισε κανέναν.
Η ιστορία δεν ξεκινούσε εκεί. Μετά την 7η Οκτωβρίου, η Μακάμπι ήταν μία από τις πέντε ισραηλινές ομάδες που έπαιξαν εντός έδρας στην Κύπρο, κεκλεισμένων των θυρών, πριν η κυβερνητική στάση αλλάξει εξαιτίας των ανησυχιών ασφαλείας. Υπήρχε και ο φάκελος του ποδοσφαίρου: τον Αύγουστο του 2023 έξι οπαδοί της ποδοσφαιρικής Μακάμπι συνελήφθησαν στη Λάρνακα με φωτοβολίδες και καπνογόνα πριν από τον αγώνα με την ΑΕΚ, και τέσσερις τιμωρήθηκαν με πρόστιμο. Το περιστατικό αφορούσε το ποδόσφαιρο και όχι το μπάσκετ. Η Αστυνομία, όμως, δεν διαβάζει βαθμολογίες. Διαβάζει φακέλους…
Και μια λεπτομέρεια που αξίζει προσοχή: η τότε Χάποελ Τελ Αβίβ, που αγωνιζόταν στο EuroCup, έμενε κι αυτή χωρίς έδρα και έλπιζε επίσης στην Κύπρο. Δεν ήταν ούτε τότε μόνο η Μακάμπι.
Και η Χάποελ Ιερουσαλήμ στην ουρά
Μετά τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, σειρά παίρνει η Χάποελ Ιερουσαλήμ. Με τις ισραηλινές ομάδες να παραμένουν σε αβεβαιότητα για το πού θα φιλοξενούν τους ευρωπαϊκούς αγώνες, η ομάδα του EuroCup εξετάζει την Κύπρο ως εναλλακτική του Βελιγραδίου. Ο ιδιοκτήτης της, Ματάν Άντελσον, είπε ότι μόλις κατάλαβαν πως η Κύπρος είναι επιλογή, άνοιξαν συζητήσεις, και ήταν κατηγορηματικός: «Η Κύπρος έχει σαφή πλεονεκτήματα έναντι του Βελιγραδίου». Δεν τα απαρίθμησε. Δεν χρειάζεται. Λιγότερο από μία ώρα πτήση από το Τελ Αβίβ και ένα νησί που ο Ισραηλινός τουρίστας ξέρει απ’ έξω.
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι η επιστροφή των αγώνων στο Ισραήλ δεν είναι στο χέρι τους, χαρακτήρισε θετικό βήμα την επίσκεψη του CEO της EuroLeague Τσους Μπουένο, και παραπονέθηκε ότι οι τρεις ισραηλινοί σύλλογοι συνεργάζονταν καλύτερα στο παρελθόν. Για την ιστορία, η Χάποελ Τελ Αβίβ έχει εγκατασταθεί στη Σόφια, αφού η EuroLeague ενέκρινε την Arena 8888 ως έδρα της.
Θυμίζουν λίγο τον Βίκτορ Ναβόρσκι του Τομ Χανκς στο «The Terminal». Έχουν διαβατήριο, βαλίτσα και πρόγραμμα αγώνων, αλλά ζουν στην αίθουσα αναμονής. Και η αίθουσα αναμονής κοστίζει. Η μικρότερη προσέλευση ολόκληρης της περσινής EuroLeague ήταν 80 θεατές, στο Μακάμπι-Εφές 103-89 στις 2 Απριλίου 2026. Ογδόντα άνθρωποι. Σε αγώνα Κ14 την Κυριακή το πρωί, οι γονείς και οι συγγενείς μαζεύουν περισσότερους…
Υπάρχει και το μεγαλύτερο διακύβευμα. Η Χάποελ έχει φτάσει στο τελικό στάδιο της διαδικασίας για μόνιμο συμβόλαιο στη EuroLeague, και ένα γεμάτο γήπεδο είναι καλύτερο βιογραφικό από ένα άδειο.
Ο Μανωλιός και τα ρούχα του
Εδώ είναι η ουσία. Τι άλλαξε μέσα σε δεκαπέντε μήνες, ώστε κάτι που κρίθηκε υπερβολικά δύσκολο το 2025 να βρίσκεται σήμερα ξανά σοβαρά στο τραπέζι; Άλλαξε η ουσία ή, όπως λέει η παροιμία, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς;
Το πρώτο που άλλαξε είναι το «Σπύρος Κυπριανού». Τον Ιούνιο του 2025 ήταν ένα γήπεδο που ετοιμαζόταν για το Ευρωμπάσκετ. Σήμερα είναι γήπεδο που φιλοξένησε όμιλο Ευρωμπάσκετ με Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία, και η έδρα της Εθνικής, που υποδέχτηκε στα προκριματικά την Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γερμανία και το Ισραήλ.
Το δεύτερο είναι ακριβώς εκείνο το Ισραήλ. Τον περασμένο Φεβρουάριο, η Εθνική του Ισραήλ έμεινε στη Λεμεσό για όλο το παράθυρο των προκριματικών, νίκησε την Κύπρο στο «Σπύρος Κυπριανού» και έδωσε τη ρεβάνς στο ίδιο γήπεδο δύο μέρες αργότερα. Και όλα αυτά την ώρα που το ισραηλινό πρωτάθλημα αναστελλόταν και Μακάμπι και Χάποελ Τελ Αβίβ μετέφεραν την καθημερινότητά τους σε Βελιγράδι και Σόφια. Με άλλα λόγια, η Αστυνομία έχει ήδη διαχειριστεί ισραηλινή ομάδα σε κυπριακό γήπεδο, εν μέσω πολέμου. Δύο φορές σε τρεις μέρες.
Το τρίτο είναι το «Νεόφυτος Χανδριώτης». Δεν το λέω εγώ ότι ήταν τεστ. Η συμμετοχή της Μακάμπι στο τουρνουά της Λευκωσίας λειτούργησε ως δοκιμή για τις εγκαταστάσεις, τη διαμονή, τις μετακινήσεις και την αστυνόμευση που θα απαιτούσαν τακτικοί αγώνες. Κι ενδιάμεσα μεσολάβησε η Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, με ό,τι αυτό σήμαινε για τις δυνάμεις ασφαλείας το πρώτο εξάμηνο του 2026.
Το τέταρτο είναι ο χάρτης. Μετά την εκεχειρία στη Γάζα, οι αγώνες επέστρεψαν στο Ισραήλ στις αρχές Δεκεμβρίου, ύστερα από δύο χρόνια και δύο μήνες. Οι ισραηλινές ομάδες έπαιξαν εντός για λίγο παραπάνω από δύο μήνες, μέχρι να ξεσπάσει ο πόλεμος με το Ιράν, και ολοκλήρωσαν τη σεζόν εκτός συνόρων. Το αίτημα λοιπόν δεν είναι καινούργιο. Είναι ζεσταμένο, σαν τον μουσακά της Δευτέρας: ίδια υλικά, αλλά κάποιος ελπίζει πως τη δεύτερη μέρα έχει δέσει καλύτερα.
Μία χελιδών έαρ ου ποιεί
Και τώρα η άλλη στήλη του ισολογισμού. Ένα τουρνουά είναι τέσσερα παιχνίδια σε ένα Σαββατοκύριακο. Μια σεζόν EuroLeague με είκοσι ομάδες σημαίνει δεκαεννιά εντός έδρας στην κανονική περίοδο για κάθε ομάδα, και αν προστεθούν τα παιχνίδια της Χάποελ Ιερουσαλήμ στο EuroCup, μιλάμε για δεκάδες βραδιές υψηλού ρίσκου τον χρόνο. Ένας αγώνας είναι σπριντ. Μια σεζόν είναι μαραθώνιος με κράνος.
Η σύγκριση με τη Σαχτάρ Ντόνετσκ βοηθά. Οι Ουκρανοί έδωσαν τα «εντός» του Champions League στη Βαρσοβία, στο Αμβούργο, στο Γκελζενκίρχεν. Πόλεις μεγάλων χωρών, με αστυνομικές δυνάμεις που μετριούνται σε δεκάδες χιλιάδες. Η Κύπρος δεν έχει αυτή την πολυτέλεια. Η Αστυνομία του 2026 είναι, κατά βάση, η Αστυνομία του 2025. Αν κάτι άλλαξε, είναι η εμπειρία της, όχι ο αριθμός της.
Δεν πρέπει να κρυφτεί ούτε η πολιτική διάσταση. Αγώνες ισραηλινών ομάδων στην Ευρώπη συνοδεύτηκαν από μαζικές διαμαρτυρίες, όπως σε αναμετρήσεις στη Νορβηγία και την Ιταλία, και στην Κύπρο το θέμα θα έχει υποστηρικτές και επικριτές. Αυτό είναι κομμάτι του κόστους ασφαλείας, όχι υποσημείωση. Όπως κομμάτι του κόστους είναι και τα κυπριακά σωματεία που χρησιμοποιούν αυτά τα γήπεδα και θα πρέπει να βρουν πού χωράει το δικό τους πρόγραμμα.
Τρεις κλειδαριές, κανένα κλειδί
Για να γίνει οτιδήποτε, πρέπει να ανοίξουν τρεις πόρτες. Η πρώτη είναι της κυπριακής κυβέρνησης και της Αστυνομίας. Η δεύτερη είναι της EuroLeague, που έχει ήδη εγκρίνει στο παρελθόν εναλλακτικές έδρες για τις ισραηλινές ομάδες λόγω της σύγκρουσης. Και η τρίτη, η πιο ενδιαφέρουσα: της ίδιας της Μακάμπι.
Γιατί την ίδια εβδομάδα που έστελνε επιστολή στη Λευκωσία, η Μακάμπι έπαιζε και στο άλλο καλάθι. Ο πρόεδρός της Σιμόν Μιζράχι και ο αθλητικός διευθυντής Κλαούντιο Κολντεμπέλα συναντήθηκαν στο Άμπου Ντάμπι με τον Μπουένο και τον διευθυντή διοργανώσεων Ντιέγκο Χιχόν, και η ανακοίνωση έλεγε ότι αλλαγές δεν υπάρχουν, αλλά οι δύο αξιωματούχοι θα επισκεφθούν το Ισραήλ μέσα σε δύο εβδομάδες για αυτοψία. Ο υπουργός Αθλητισμού Μίκι Ζοχάρ επιβεβαίωσε ότι έστειλε κι αυτός επιστολή στην EuroLeague ζητώντας την επιστροφή των αγώνων στη χώρα τους.
Η Κύπρος, λοιπόν, είναι πιθανότατα το δεύτερο πιάτο. Καλό είναι να το ξέρουμε πριν στρώσουμε τραπέζι.
Ό,τι κι αν αποφασιστεί, ένα πράγμα λείπει και από την απόφαση του 2025 και από τη σιωπή του 2026: τα κριτήρια. Πόσοι αστυνομικοί ανά αγώνα, ποιος πληρώνει την υπερωρία, ποιο ενοίκιο, με θεατές ή με κλειστές θύρες, τι κερδίζει το κυπριακό μπάσκετ. Εισιτήρια για τις ακαδημίες, κλινικές, παρουσία των παιδιών μας στην κερκίδα. Ένα κείμενο με όρους, και όχι ένα «εξετάζεται».
Η κερκίδα που περιμένει
Η εικόνα της 13ης Σεπτεμβρίου μένει. Ένα «Ελευθερία» γεμάτο, ένα «Σπύρος Κυπριανού» που πριν από δύο χρόνια ήταν μακέτα και σήμερα είναι σημείο αναφοράς. Όποια κι αν είναι η απάντηση, το ότι το ερώτημα ξαναμπαίνει σοβαρά στο τραπέζι είναι από μόνο του ένα κομπλιμέντο για όσους έχτισαν αυτές τις υποδομές και για όσους τις γέμισαν.
Αν έρθει «ναι», να έρθει με σχέδιο. Αν έρθει «όχι», να έρθει με εξήγηση. Και στις δύο περιπτώσεις, οι κερκίδες που γέμισαν τον Σεπτέμβριο θα είναι εκεί, να περιμένουν το επόμενο τζάμπολ…
