Τρεις μέρες μετά τη «μαύρη» βραδιά της Λεμεσού, η Εθνική μας ταξίδεψε στο Μπάμπεργκ για να αντιμετωπίσει, μέσα στην Brose Arena, όχι μία απλή ομάδα, αλλά την Παγκόσμια και Ευρωπαία Πρωταθλήτρια Γερμανία…
Και ξέρετε τι έγινε στο 9ο λεπτό; Κύπρος 21, Γερμανία 19.
Όχι, δεν κάνω λάθος στη σειρά. Μπροστά τα δικά μας παιδιά, απέναντι στον Ντένις Σρούντερ και την παρέα του, μέσα στην έδρα τους. Κρατήστε αυτή την εικόνα, γιατί λέει περισσότερα από το τελικό 111-79.
Η ήττα που δεν μοιάζει με την προηγούμενη
Ναι, ήττα ήταν και αυτή. Και μάλιστα με 32 πόντους, νούμερο που όποιος το δει «στεγνά» δεν θα πίστευε πως η Κύπρος έπαιξε καλά. Αλλά όποιος είδε τα δύο παιχνίδια, ξέρει: το χθεσινό δεν ήταν το ίδιο έργο με την Κροατία. Ούτε καν το ίδιο σινεμά.
Το πρώτο δεκάλεπτο έκλεισε στο 22-21 και μόνο η δεύτερη περίοδος, εκεί που η Γερμανία πάτησε το κουμπί που έγραψε «Παγκόσμια Πρωταθλήτρια» και με το επιμέρους 34-10, καθόρισε την τύχη του αγώνα. Και όταν όλα έδειχναν διαδικαστικά, η Εθνική μας άνοιξε την τέταρτη περίοδο με σερί 10-0, μειώνοντας σε 86-66. Ομάδα που έχει «σκάσει» ψυχολογικά, δεν βγάζει τέτοια σερί στο 35ο λεπτό και μάλιστα μέσα στην γερμανική έδρα. Τελεία!
Πρόσωπα; Ο Φίλιππος Τίγκας και ο Ιωάννης Γιανναράς με 14 πόντους ο καθένας, ο Πασιαλής διψήφιος με 10, και συνολικά μία ομάδα που μοίρασε το σκοράρισμα και, κυρίως, έπαιξε μπάσκετ με σχέδιο. Απέναντι σε ποιους; Στον Σρούντερ που φλέρταρε με το triple-double (20 πόντοι, 9 ασίστ, 7 ριμπάουντ) και στον Σένγκφελντερ με τα 19 και τα 10 ριμπάουντ του. Δεν μιλάμε δηλαδή για καμία Γερμανία σε ρεπό…
Γιατί άλλαξε η εικόνα;
Δύο λόγοι, απλοί και ανθρώπινοι.
Ο πρώτος: οι διεθνείς μας ήξεραν ότι στη Λεμεσό αδίκησαν τους εαυτούς τους. Το -73 δεν ήταν η πραγματική τους φωτογραφία. Ήταν η φωτογραφία της εξάντλησης, όπως γράψαμε και τότε. Και βγήκαν στο παρκέ του Μπάμπεργκ με ένα πράγμα στο μυαλό: να το αποδείξουν. Το απέδειξαν!
Ο δεύτερος: ο Αντώνης Κωνσταντινίδης. Ένας προπονητής που ανέλαβε την ομάδα στην πιο δύσκολη καμπή της, με την αποχώρηση του Χριστόφορου Λειβαδιώτη, με το ρόστερ στραγγισμένο και το ηθικό στα υπόγεια, ήθελε (και δικαιούταν) μία εμφάνιση που να δείχνει δουλειά. Την πήρε. Και πάνω σε αυτή την εμφάνιση μπορεί πλέον να χτίσει η Εθνική ομάδα.
Και τώρα, το ραντεβού του Μονάχου
Ο πρώτος γύρος των προκριματικών του Μουντομπάσκετ 2027 ολοκληρώθηκε λοιπόν με το 0-6, αλλά η ζωή της Εθνικής μας συνεχίζεται και μάλιστα σε πιο… λογικά νερά.
Στις 16 Ιουλίου, στο Μόναχο, η Κύπρος θα μάθει τους αντιπάλους της για τον δεύτερο γύρο των Προ-Προκριματικών του Ευρωμπάσκετ 2029. Εκεί θα παίξουν 12 ομάδες, χωρισμένες σε 4 ομίλους των 3, με τους πρώτους κάθε ομίλου να περνούν στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ. Οι υπόλοιποι δεν χάνονται: μαζί με τις ομάδες που αποκλείστηκαν από τον πρώτο προ-προκριματικό γύρο θα σχηματίσουν νέους ομίλους για την τρίτη φάση.
Τα ονόματα στην κληρωτίδα: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχία, Δανία, Μεγάλη Βρετανία, Βόρεια Μακεδονία, Νορβηγία, Ρουμανία, Σλοβακία, Ελβετία. Και φυσικά εμείς.
Βλέπετε πουθενά Σάριτς, Ζούμπατς, Σρούντερ; Ούτε εγώ. Προσοχή όμως: κανείς δεν λέει ότι πάμε για περίπατο. Η Τσεχία (ναι, εκείνη του ’93… η ζωή κάνει κύκλους), το Βέλγιο, η Μεγάλη Βρετανία και οι υπόλοιποι είναι ομάδες με παράδοση, με παίκτες σε καλά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, και θα θέλουν κι αυτές το εισιτήριο όσο τίποτα. Η διαφορά είναι ότι, για πρώτη φορά εδώ και καιρό, θα παίξουμε σε κατηγορία όπου η λέξη «νίκη» δεν ακούγεται σαν ανέκδοτο, αλλά με σωστή δουλειά (όχι μόνο μέσα στο παρκέ, θέλουμε και νατουραλιζέ) μπορεί να ακουστεί και σαν στόχος.
Το ζητούμενο
Αν η Εθνική μας παρουσιαστεί με το πρόσωπο του Μπάμπεργκ, με φρέσκα πόδια αυτή τη φορά, με τον Παναγιώτη Γιανναρά να έχει χρόνο να δουλέψει, με τον νατουραλιζέ μας να μπορεί να προσφέρει, με τα παιδιά να πιστεύουν σε αυτό που κάνουν, τότε νίκη ή νίκες δεν είναι όνειρο θερινής νυκτός. Είναι ρεαλιστική επιδίωξη.
Το -73 της Λεμεσού μάς πλήγωσε. Το 21-19 του Μπάμπεργκ μάς θύμισε ποιοι μπορούμε να είμαστε.
Στις 16 Ιουλίου κληρώνει. Και εμείς, για πρώτη φορά μετά από καιρό, περιμένουμε την κληρωτίδα όχι με φόβο…
Με όρεξη.
