Η Πετρολίνα ΑΕΚ έχτισε προβάδισμα 23 πόντων πάνω στην αστοχία της TRIA ΕΚΑ ΑΕΛ, όμως η ομάδα της Λεμεσού έτρεξε σερί 15-0 στο φινάλε και ανάγκασε τους Λαρνακείς να κατακτήσουν το δεύτερο σερί Σούπερ Καπ από τη γραμμή των βολών.
Στο ημίχρονο ο πίνακας του «Κιτίου» έγραφε 46-23. Είναι από εκείνα τα σκορ που στέλνουν τον κόσμο στην καντίνα χωρίς άγχος και τους συναδέλφους να γράφουν από νωρίς τον πρόλογο του ρεπορτάζ. Η Πετρολίνα ΑΕΚ είχε χτίσει τη διαφορά με μυστρί και αλφάδι. Η TRIA ΕΚΑ ΑΕΛ είχε περάσει είκοσι λεπτά χτυπώντας τα στεφάνια από κάθε γωνία, χωρίς να καταφέρει να τα πείσει.
Είκοσι λεπτά μπάσκετ αργότερα, το σκορ ήταν 85-81. Οι Λαρνακείς σήκωσαν το όγδοο Σούπερ Καπ της ιστορίας τους (μαζί με εκείνο του Πεζοπορικού το 1991), δεύτερο συνεχόμενο, και το πρώτο τρόπαιο της σεζόν 2026-27 έμοιαζε στο τέλος περισσότερο με απόδραση παρά με… στέψη. Ήταν η πρώτη φορά που ΑΕΚ και ΑΕΛ βρέθηκαν απέναντι σε Σούπερ Καπ. Άργησαν να συναντηθούν, φρόντισαν όμως να μην το ξεχάσουμε εύκολα.
Δέκα στα δεκατρία
Η πρώτη περίοδος δεν προειδοποίησε για τίποτα. Η ΑΕΚ έκλεισε το δεκάλεπτο στο 17-13 παρότι πέτυχε μόλις ένα από τα εννιά τρίποντά της, με τον Μακίνις να μαζεύει επτά πόντους κάτω από το καλάθι και την ΑΕΛ να ισοφαρίζει στο 7-7 με τρίποντο του Χριστοδούλου. Ισορροπία, όπως στα πρώτα πιάτα ενός τραπεζιού, όταν ακόμη δεν ξέρεις ποιο θα αδειάσει πρώτο.
Το δεύτερο δεκάλεπτο ήταν μάθημα για όσους πιστεύουν ότι τα ματς κρίνονται μόνο στο τέλος. Η ΑΕΚ πέτυχε 10 από τα 13 σουτ εντός πεδιάς, 3/5 τρίποντα και 6/6 βολές, και κέρδισε την περίοδο 29-10. Ο Μούσιους άνοιξε την περίοδο με turnaround σουτ και σημείωσε εννιά πόντους μέσα σε δέκα λεπτά. Ο Μάρκου έβαλε δύο τρίποντα με απόσταση ενάμισι λεπτού. Ο Παυλίδης έβαλε την υπογραφή με κάρφωμα από πάσα του Βάρσου για το 46-23, τη μεγαλύτερη διαφορά της βραδιάς.
Το πιο αποκαλυπτικό νούμερο του πρώτου μισού, ωστόσο, είναι άλλο: οι δύο ομάδες έκαναν από επτά λάθη. Η ΑΕΚ δεν πήρε τη διαφορά κλέβοντας μπάλες ή τρέχοντας στον αιφνιδιασμό. Την πήρε επειδή, στο ίδιο παρκέ και με την ίδια μπάλα, η μία ομάδα έβαζε και η άλλη… όχι.
Δώδεκα λέι-απ που γύρισαν πίσω
Η ΑΕΛ πήγε στα αποδυτήρια με 6/29 εντός πεδιάς, δηλαδή 20,7%. Στη δεύτερη περίοδο ήταν 2/17. Από το 9:26 του αγώνα, όταν σκόραρε ο Κλαρκ, μέχρι το τρίποντο του Αρμακόλα στο 17:17, οι Λεμεσιανοί έμειναν 7 λεπτά και 51 δευτερόλεπτα χωρίς καλάθι εντός πεδιάς. Μάζευαν πόντους μόνο από τη γραμμή, όχι ιδιαίτερα πολλούς, μόλις πέντε συνολικά, σαν κάποιος που πληρώνει τον λογαριασμό με τα ψιλά από το ντουλαπάκι του αυτοκινήτου.
Το πιο πικρό στατιστικό, για όποιον περνά τα απογεύματά του σε προπονήσεις ακαδημίας, είναι αυτό: δώδεκα χαμένα λέι-απ σε είκοσι λεπτά. Κλαρκ, Κάρι, Τζόνσον, Γκλόβερ, Μπέιλι, Χριστοδούλου. Όλοι έφτασαν μέχρι το καλάθι και όλοι, κάποια στιγμή, είδαν την μπάλα να κάνει τον γύρο του στεφανιού και να φεύγει, σαν πελάτης που μπήκε στο μαγαζί, κοίταξε τις τιμές και βγήκε χωρίς να αγοράσει.
Για να είμαστε δίκαιοι, τρία από αυτά δεν χάθηκαν μόνα τους: ο Χαντ, ο Μούσιους και ο Μακίνις μπλόκαραν από ένα. Η ΑΕΚ εκμεταλλεύτηκε την αστοχία, αλλά φρόντισε και να τη συντηρήσει.
Αν ίσχυε το «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», η ΑΕΛ θα έπρεπε να είχε κλείσει τα φώτα στο ημίχρονο. Ευτυχώς (για το θέαμα), δεν τα έκλεισε…
Μηδέν, μετά είκοσι ένα
Ο Τζαβόντε Τζόνσον πήγε στα αποδυτήρια χωρίς πόντο, με δύο διεισδύσεις της πρώτης περιόδου να καταλήγουν στο πουθενά, η μία στα χέρια του Μούσιους. Επέστρεψε και έβαλε 21, όλους στο δεύτερο ημίχρονο, για να τελειώσει πρώτος σκόρερ του αγώνα. Εννιά στην τρίτη περίοδο, δώδεκα στην τέταρτη: λέι-απ, τρίποντο, τρεις βολές από φάουλ σε σουτ τριών πόντων, ένα and-one, ένα κλέψιμο που έγινε καλάθι, ένα tip-in. Ο ίδιος παίκτης, η ίδια φανέλα, άλλος… άνθρωπος. Ένας ανάποδος Δρ Τζέκιλ, όπου ο κύριος Χάιντ βγήκε από τα αποδυτήρια μετά το διάλειμμα και τον λογαριασμό τον πλήρωσε η ΑΕΚ.
Η τρίτη περίοδος ήταν η πρώτη ρωγμή, μόνο που λίγοι την πρόσεξαν. Η ΑΕΛ πέτυχε 9 από τα 16 σουτ της και κέρδισε το δεκάλεπτο 21-16. Η ΑΕΚ πήγε στο 7/19 και, το πιο παράξενο, δεν εκτέλεσε ούτε μία βολή σε δέκα λεπτά. Ο Βάρσος κράτησε τις αποστάσεις με δύο τρίποντα, το δεύτερο από ασίστ του Τέιτ για το 62-42, και το 62-44 του τέλους της περιόδου έμοιαζε αρκετό.
Στα χαρτιά ήταν. Στο παρκέ, η ΑΕΚ είχε χάσει τα εύκολα καλάθια του δεύτερου δεκαλέπτου και η ΑΕΛ είχε αρχίσει να βρίσκει τα δικά της.
Μην πεις «ωπ» αν δεν πηδήξεις
Η τέταρτη περίοδος ξεκίνησε σαν επανάληψη. Ο Τέιτ ανέβασε τη διαφορά στους 20 (66-46) και, με 2:54 να απομένουν, το hook shot του Χαντ έγραψε 78-60. Ήταν το τελευταίο καλάθι εντός πεδιάς της ΑΕΚ στον αγώνα. Κανείς δεν το ήξερε ακόμη.
Ακολούθησε σερί 15-0 σε λιγότερο από δύο λεπτά. Ο Τζόνσον με and-one (78-63), ο Κλαρκ με τρίποντο από ασίστ του Μπέιλι (78-66). Στο 1:40, φάουλ του Ντάρχαμ πάνω στον Κλαρκ έδωσε στην ΑΕΛ δύο βολές και την μπάλα πίσω. Ο Κλαρκ ευστόχησε και στις δύο και ο Μπέιλι σημάδεψε τρίποντο στην επόμενη κατοχή: πέντε πόντοι σε δέκα δευτερόλεπτα, 78-71. Τάιμ άουτ της ΑΕΚ, και αμέσως μετά ο Τζόνσον έκλεψε την μπάλα από τον Τέιτ για το 78-73.
Στην επόμενη κατοχή η ΑΕΚ δεν πρόλαβε καν να περάσει το κέντρο. Παραβίαση οκτώ δευτερολέπτων στο 1:09, από εκείνες που βλέπουμε σε τουρνουά μικρών ηλικιών και όχι σε τελικό ανδρών. Στο 0:58 ο Τζόνσον μάζεψε το άστοχο τρίποντο του Κλαρκ και έγραψε 78-75. Η ΑΕΚ δεν είχε πει «ωπ». Έμοιαζε όμως να έχει αρχίσει να το σχηματίζει με τα χείλη.
Ο Ρέτζι Μίλερ είχε βάλει κάποτε οκτώ πόντους σε 8,9 δευτερόλεπτα στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν, το 1995, και οι Νικς ακόμη βλέπουν εφιάλτες. Η διαφορά του Μίλερ είναι ότι ολοκλήρωσε την ανατροπή. Η ΑΕΛ έφτασε στο κατώφλι, χτύπησε την πόρτα, άκουσε βήματα από μέσα, αλλά δεν της άνοιξαν.
Το χαλούμι δεν λιώνει
Με 39 δευτερόλεπτα στο ρολόι, ο Μακίνις ευστόχησε μόνο στη μία από τις δύο βολές (79-75). Με 24″, ο Μπέιλι πήρε την πάσα του Κάρι και έβαλε το τρίποντο του 79-78. Από το +23 στο +1. Το «Κίτιον», που στο ημίχρονο θύμιζε απογευματινό καφενείο, είχε γίνει κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά.
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι μεταφέρθηκε στη γραμμή των βολών, και εκεί κρίθηκε. Οι Βάρσος, Ντάρχαμ και Τέιτ έβαλαν 6/6 στα τελευταία 20 δευτερόλεπτα. Ο Κάρι έβαλε δύο για το 81-80, αλλά στο 0:07 αστόχησε στην πρώτη από τις επόμενες δύο, εκείνη που θα κρατούσε τη διαφορά στον έναν πόντο. Ο Τέιτ σφράγισε το 85-81 και το τελευταίο τρίποντο του Κάρι κατέληξε στα χέρια του Χαντ.
Η αριθμητική είναι σκληρή. Η ΑΕΛ έχασε τον τελικό με τέσσερις πόντους και άφησε εννιά βολές στο τραπέζι (21/30). Η ΑΕΚ άφησε μόλις δύο (19/21). Δεν έβαλε καλάθι εντός πεδιάς στα τελευταία 2:54, αλλά οι επτά πόντοι της από τη γραμμή αποδείχθηκαν αρκετοί. Η ΑΕΚ έχει ξαναπεράσει από τέτοιο στενό: το 2017 είχε κατακτήσει τον θεσμό απέναντι στον Κεραυνό με 79-78.
Η διαφορά της ΑΕΚ αποδείχθηκε χαλούμι στη σχάρα: μαλάκωσε, πήρε χρώμα, άλλαξε σχήμα, αλλά δεν έλιωσε. Γι’ αυτό το αγαπάμε άλλωστε…
Κάλλιο αργά, αλλά με χρονόμετρο
Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λέει η παροιμία. Στο μπάσκετ όμως το «αργά» έχει χρονόμετρο, και το ξυπνητήρι της ΑΕΛ χτύπησε με είκοσι λεπτά καθυστέρηση. Το δεύτερο ημίχρονο το κέρδισε 58-39 και στην τελευταία περίοδο σημείωσε 37 πόντους, με 11/23 εντός πεδιάς και 11/12 βολές. Αυτή είναι η ΑΕΛ που θα συναντήσουν όλοι από εδώ και πέρα, όχι εκείνη του 2/17.
Η Κάλια Παπαδοπούλου, που πέρσι έφερε στη Λεμεσό το πρώτο Κύπελλο μετά από 17 χρόνια, είχε πει ότι ήταν «μεγάλος στόχος και επιθυμία να κατακτήσω τίτλο και με το ανδρικό τμήμα». Τον πρώτο τον πήρε. Το χθεσινό δεύτερο ημίχρονο έδειξε ότι η ομάδα της δεν τον θεωρεί και τελευταίο. Το ένατο Σούπερ Καπ της ΑΕΛ, που περιμένει από το 2009, θα περιμένει λίγο ακόμη.
Και κάτι για όσους προπονούμε κορίτσια: στον πάγκο ενός τελικού ανδρών καθόταν μια γυναίκα που φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της ΑΕΛ το 1993. Στα κορίτσια του Κ14 δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τι μπορούν να γίνουν. Χρειάζεται να το δουν.
Συγχαρητήρια στον Χριστόφορο Λειβαδιώτη και στους παίκτες του για το δεύτερο σερί τρόπαιο, και στην ΑΕΛ για ένα φινάλε που θύμισε στους 700 του «Κιτίου» γιατί δεν φεύγεις ποτέ πριν από την τελευταία κόρνα. Στο ημίχρονο το 46-23 έμοιαζε με τελεία. Στο τέλος αποδείχθηκε… αποσιωπητικά. Και μια σεζόν που ανοίγει με αποσιωπητικά, συνήθως έχει πολλά ακόμη να πει…
