Η ανατομία μιας… κερδισμένης ήττας

-

Home ΕΘΝΙΚΕΣ Η ανατομία μιας… κερδισμένης ήττας

Ο Νίκος Βαγγέλης εξηγεί γιατί θα πρέπει τα… δρεπάνια να μείνουν μακριά από την Εθνική Κύπρου, η οποία προσπαθεί να πατήσει γερά τα πόδια της σε μια εξαιρετικά μεταβατική και γεμάτη ατυχίες περίοδο.

Η Εθνική υπέστη δύο ήττες στη “φούσκα” της Πορτογαλίας. Περίμενε κάποιος κάτι διαφορετικό; Φυσικά και ΟΧΙ. Κάποιοι θεωρούν πως τα ματς -και ειδικά το δεύτερο- θα πρέπει να ήταν πιο κοντά. Μήπως είναι εκτός πραγματικότητας;

Έξω από το χορό και μια επιδερμική εποπτεία του τι συμβαίνει στο κυπριακό μπάσκετ, ο καθένας μπορεί να κάνει “ανάλυση”. Όμως, καλό θα είναι να γίνουμε λιγότερο καλοπροαίρετοι και… νεκροθάφτες. Η Εθνική Ομάδα συνετρίβη από την Λευκορωσία. Αυτό μαρτυρά η ευρείας έκτασης διαφορά. Άραγε, αντιλαμβάνεται κανείς τα δεδομένα; Οι Λευκορώσοι σίγουρα δεν αποτελούν φόβητρο για μια ομάδα σαν την… Ελλάδα. Όμως, εδώ μιλάμε για την Κύπρο. Ένα αντιπροσωπευτικό συγκρότημα με συγκεκριμένο ταβάνι που πέρασε τρομερή κρίση πριν από το 2015 όταν ήταν “κλειστό” και για πολλούς και διάφορους λόγους δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει την εξαιρετική φουρνιά που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια και βίωσε στο πετσί της την ξενολατρεία των σωματείων της πρώτης κατηγορίας.

Τα τελευταία χρόνια και μετά το τελευταίο χρυσό στους ΑΜΚΕ, η Εθνική έπρεπε να δει την επόμενη μέρα. Η ιστορική νίκη επί της Πορτογαλίας και ο παραλίγο άθλος στην Αυστρία έφεραν κάποια χαμόγελα. Όμως, το τεχνικό τιμ σε συνεργασία με την Ομοσπονδία αφουγκράστηκαν ότι η επόμενη μέρα θα ήταν δύσκολη. Και αποφασίστηκε να θυσιαστούν κάποια εφήμερα θετικά αποτελέσματα για να μην έρθει το απόλυτο μελλοντικό Βατερλώ. Έτσι, λοιπόν, προς τιμήν τους οι περισσότερες μεγάλες προσωπικότητες (αρκετοί συνεχίζουν να κάνουν τη διαφορά στο κυπριακό πρωτάθλημα) έκαναν στην άκρη για να αφήσουν χώρο για τη νέα γενιά. Παιδιά με ελάχιστο ρόλο στις ομάδες τους, άρχισαν να παίρνουν ενεργό ρόλο και φτάσαμε φέτος στην κορύφωση όλου αυτού, σε συνδυασμό με τη μείωση των ξένων στο πρωτάθλημα για να υπάρχει πιο πολύς χρόνος για τους Κύπριους.

Αλήθεια, όσοι φωνάζουν για την συντριβή από την Λευκορωσία πώς ένιωσαν βλέποντας παιδιά σαν τον Φίλιππο Τίγκα, τον Μιχάλη Κουμή, τον Ρομπέρτο Μαντοβάνη, τον Γιώργο Τρετιάκοβ και τον Γιάννη Γιανναρά να συνυπάρχουν στην τελευταία περίοδο σε μια εικόνα απ’ το μέλλον και να νικάνε σε εκείνο το διάστημα με επί μέρους σκορ 22-15 αναγκάζοντας τους αντιπάλους τους σε 7 λάθη; Αυτή είναι η ουσία και το κέρδος για όσους αγαπάνε πραγματικά το κυπριακό μπάσκετ και δεν σκέφτονται στενόμυαλα αλλά κοιτάζουν και λίγο… πίσω από την κουρτίνα. 32 πόντοι έβαλαν οι μικροί οι οποίοι πήγαν… ξυπόλυτοι στα αγκάθια έχοντας δίπλα τους ορισμένα έμπειρα και παθιασμένα παιδιά που οπότε τους καλέσει η Εθνική είναι εκεί. Θα ήταν ίδια πιστεύετε η κατάσταση αν έπαιζαν στο τελευταίο ματς οι σημαντικοί απόντες Ιάκωβος Παντελή, Κρις Ραζής, Σωτήρης Μανωλόπουλος, Ραφαήλ Ελευθερίου, Παναγιώτης Μάρκου και Ιωάννης Πασιαλης; Μιλάμε κυριολεκτικά για τη μισή ομάδα και παίκτες που στην πλειονότητά τους ήταν βασικοί στα πλάνα του Λίνου Γαβριήλ. Όσο για το ματς με την Πορτογαλία όπου πάλι υπήρχαν απουσίες, δεν είναι κέρδος το ξεκίνημα του αγώνα απέναντι σε μια τόσο καλή ομάδα;

ΥΓ: Το πλάνο ανανέωσης της Εθνικής ομάδας περιλάμβανε και έναν καλό Αμερικανό. Όμως, το κράτος μόνο εμπόδια βάζει τόσα χρόνια. Κάποια μέρα θα αποκαλύψουμε τα ονόματα όσων παικτών είχαν επιλεχθεί και συμφωνήσει για να πάρουν διαβατήριο. Παίκτες Ευρωλίγκας με δυνατό όνομα που θα σας κάνουν να… τραβάτε τα μαλλιά σας.

ΥΓ2: Η φωτογραφία που επιλέξαμε με τον Τρετιάκοβ να προσπαθεί να μαρκάρει -υπό το βλέμμα του Γιάννη Γιανναρά- τον… Ευρωλιγκάτο και προ ετών παραλίγο παίκτη του Ολυμπιακού, Αρτσιόμ Παραχούσκι, τα λέει όλα για το τι μάχη δόθηκε.

Must Read