Η Πορτογαλία που η Κύπρος νικούσε το 2017 στη Λευκωσία, γονάτισε την Ελλάδα μέσα στην Αθήνα και ετοιμάζεται για τον Β’ γύρο των προκριματικών με θέα το Μουντομπάσκετ του Κατάρ. Πώς έγινε το θαύμα και τι οφείλουμε να διδαχθούμε εμείς…
Όσοι βρέθηκαν εκείνο το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου 2017 στο κατάμεστο «Ελευθερία», όπου πέντε χιλιάδες ψυχές (ούτε μία λιγότερη) θα θυμούνται το πανδαιμόνιο στο τελευταίο σφύριγμα…
Τότε που η Κύπρος επικρατούσε της Πορτογαλίας με 69-67 στα προ-προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου με τη Λευκωσία να πανηγυρίζει μια νίκη-κειμήλιο απέναντι σε μια «συνομήλικη» μπασκετικά χώρα, που ζούσε κι εκείνη, όπως κι εμείς, στη σκιά του ποδοσφαίρου και του Κριστιάνο Ρονάλντο!!!
Χρειάσθηκε να περάσουν οκτώμισι χρόνια για να αντιληφθούμε, αυθωρεί και παραχρήμα, ότι από εκείνες τις δύο ομάδες που κοιτάχθηκαν στα μάτια ως ίσος προς ίσον, η μία πήρε την ανηφόρα με φόρα… και η άλλη έμεινε να χαζεύει το τοπίο από τους πρόποδες.
Η κασκαρίκα της ΣΟΥΝΕΛ και η πρώτη φορά στην Ιστορία
Την Κυριακή το βράδυ, λοιπόν, οι συμπατριώτες του Ρονάλντο μπήκαν στη ΣΟΥΝΕΛ Αρίνα και έκαναν στην Ελλάδα του Βασίλη Σπανούλη ό,τι δεν είχαν καταφέρει ποτέ, μα ποτέ, στην ιστορία τους: τη νίκησαν!
Και δεν τη νίκησαν στα σημεία, τουναντίον… Της έριξαν ένα ηχηρότατο 71-56, την έπνιξαν αμυντικά, την άφησαν με δύο όλους κι όλους διψήφιους σκόρερ (Μήτρου-Λονγκ με 11, Τολιόπουλο με 10), με τραγικά ποσοστά και, το σπουδαιότερο, σφράγισαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους το εισιτήριο για τον Β’ γύρο των ευρωπαϊκών προκριματικών Μουντομπάσκετ, τσεπώνοντας παρεμπιπτόντως και το κρισιμότατο πλεονέκτημα της ισοβαθμίας απέναντι στη χάλκινη ολυμπιονίκη του Ευρωμπάσκετ, ενόψει της μάχης με Ισπανία, Ουκρανία και Γεωργία για τη Ντόχα του 2027…
Ο Ντιόγκο Μπρίτο έκανε πάρτι με 17 πόντους και 9 ριμπάουντ, ο Ραφαέλ Λισμπόα σκόρπισε 16 από τον πάγκο, ο πολιτογραφημένος Τραβάντε Ουίλιαμς πρόσθεσε 15 και η άμυνα του Μάριο Γκόμες έκανε τους διεθνείς του Σπανούλη… μια χαψιά!
Από τους πρόποδες στην κορυφή: το σχέδιο, όχι το θαύμα
Και τώρα το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου: πώς στην ευχή φτάνει μια ομάδα από την ήττα στο «Ελευθερία» στο να ταπεινώνει την Ελλάδα μέσα στο σπίτι της;
Η απάντηση είναι απογοητευτικά πεζή για όσους ψάχνουν μαγικά ραβδάκια: με σχέδιο, με υπομονή και με πείσμα γαϊδουρινό…
Η Πορτογαλία του 2017 σερνόταν στην 56η θέση της παγκόσμιας κατάταξης. Η ομοσπονδία της, όμως, αντί να αλλάζει προπονητές όπως συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, κράτησε τον ίδιο κορμό παικτών, εμπιστεύθηκε δικούς της ανθρώπους στον πάγκο, αγκάλιασε τη διασπορά της και έχτισε ταυτότητα γύρω από τη σκληρή, ροκ άμυνα που είδαμε και στην Αθήνα.
Το πρώτο μεγάλο κεφάλαιο γράφτηκε πέρσι το καλοκαίρι: πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ έπειτα από 14 ολόκληρα χρόνια απουσίας. Εκεί δεν έκανε… βόλτα αναψυχής, αλλά προκρίθηκε κι όλας στους «16» για πρώτη φορά στην ιστορία της, με το τρελό, το εξωπραγματικό τρίποντο του Λισμπόα να λυγίζει την Εσθονία 68-65 στο νήμα! Υποκλίθηκε μόνο στη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Γερμανία και επέστρεψε στη Λισαβόνα με το κεφάλι ψηλά και τους οπαδούς της Ευρώπης να την χειροκροτούν…
Ο Κέτα, τα 56 μύρια και η… κορμάρα των 2,13
Και βεβαίως, στην κορυφή αυτής της πυραμίδας θρονιάζεται η… κορμάρα των 2,13 μέτρων που ακούει στο όνομα Νεέμιας Κέτα!
Ο σέντερ από τη Λισαβόνα, που στις 13 Ιουλίου σβήνει 27 κεράκια, είναι η ζωντανή, η χειροπιαστή απόδειξη ότι και μια «μικρή» μπασκετική χώρα μπορεί να ξεπετάξει NBAερ ολκής και μάλιστα όχι για να ζεσταίνει τους πάγκους…
Θυμηθείτε τη διαδρομή του, γιατί αξίζει: 39ο πικ στο ντραφτ του 2021 από το Σακραμέντο, κομμένος από τους Κινγκς το 2023, two-way συμβολαιάκι στη Βοστώνη, δαχτυλίδι πρωταθλητή το 2024 από τον πάγκο και φέτος, όταν αποχώρησαν οι Χόρφορντ, Πορζίνγκις και Κορνέτ, οι Σέλτικς τού είπαν «ορίστε το γήπεδο, δείξε μας τι έχεις»…
Και έδειξε! 10,2 πόντοι, 8,4 ριμπάουντ, 1,3 τάπες με εξωφρενικό 65,3% εντός παιδιάς, βασικός στα 75 από τα 76 ματς που έπαιξε, με 25 λεπτά συμμετοχής όταν το προηγούμενο ρεκόρ καριέρας του δεν ξεπερνούσε τα… 14! Τερμάτισε τέταρτος στην ψηφοφορία για τον Πιο Βελτιωμένο Παίκτη της λίγκας, μάζεψε και ψήφους για τις κορυφαίες αμυντικές πεντάδες κι έβαλε γερή πλάτη στις 56 νίκες μιας Βοστώνης που πάλευε δίχως τον χτυπημένο στον αχίλλειο Τέιτουμ…
Η ανταμοιβή; Ήρθε την περασμένη Παρασκευή και ζυγίζει βαριά: πλήρως εγγυημένη επέκταση τεσσάρων ετών και 56 εκατομμυρίων δολαρίων (ναι, καλά διαβάσατε) που τον δένει με τους «Κέλτες» μέχρι το 2031! Από κομμένος και ξεγραμμένος, εγγυημένος σέντερ μιας από τις ιστορικότερες φραντσάιζ του πλανήτη. Χαλάλι του…
Το μάθημα, το φιλότιμο και το δικό μας «Ελευθερία»
Και τώρα;
Τώρα ας κάτσουμε εμείς, εδώ στο νησί, μπροστά στον καθρέφτη και ας κάνουμε τις σκληρές ερωτήσεις που πονάνε…
Το 2017 κερδίζαμε την Πορτογαλία στα ίσια. Το 2026 η Πορτογαλία κερδίζει την Ελλάδα και ονειρεύεται Μουντομπάσκετ, ενώ εμείς ψάχνουμε ακόμη τον βηματισμό μας. Τι είχαν εκείνοι που δεν έχουμε εμείς; Ταλέντο περισσότερο; Όχι απαραιτήτως. Λεφτόδεντρα; Ούτε. Είχαν σχέδιο δεκαετίας και την επιμονή του μυρμηγκιού να το ακολουθήσουν βήμα-βήμα, χωρίς πανικούς, χωρίς εκ βάθρων ανατροπές σε κάθε στραβοπάτημα…
Δόξα τω Θεώ, φιλότιμο και αγάπη για το άθλημα διαθέτουμε με το τσουβάλι. Το αποδεικνύουν οι προπονητές στις ακαδημίες μας, τα παιδιά που ιδρώνουν στα κλειστά, ο κόσμος που γέμισε τότε, αλλά και για πολλά χρόνια μετά, το «Ελευθερία». Το ζητούμενο είναι να παντρέψουμε επιτέλους το φιλότιμο με τον σχεδιασμό, γιατί το πρώτο δίχως το δεύτερο βγάζει μόνο όμορφες αναμνήσεις…
Εκείνο το 69-67 του Νοεμβρίου του 2017 οι Πορτογάλοι το πήραν και το έκαναν καύσιμο. Ας μην το αφήσουμε εμείς να μείνει στην ιστορία ως η τελευταία φορά που τους κοιτάξαμε στα μάτια!
